Some ideas on how to make an ATM machine a bad target to steal

In Greece there is some times (especially in more rural places) stealing of ATMs (Automatic Teller Machines) from banks using “borrowed” bulldozers to bring down walls holding it etc. Obviously the crooks take the machine with them to open it up later on at a safer place. I was thinking the other day, that some easy and cheap to implement measures could be taken by banks to defeat this practice.

An ATM machine could:

1. contain a paint bomb internally to mark all money in it if stolen and opened with no password
2. …the paint bomb could be even triggered via SMS (have to be hacker proof though to avoid mass scale cyber attacks invalidating money on ATMs)
3. …the paint bomb could be triggered automatically if the ATM moves away from the building (e.g. if the shield of the cable connecting it to bank’s internal machines or some secure optical link is cut-off)
4. contain a GPS tracking device (allowing remote tracking of it on a map)
5. contain an internal battery with a very loud alarm

Επιστολή Ανδρέα Βγενόπουλου για τους νεκρούς στη MARFIN-ΕΓΝΑΤΙΑ τράπεζα

Επιστολή προς όλους τους εργαζόμενους της τράπεζας απηύθυνε στις 18-5-2010 ο Ανδρέας Βγενόπουλος, μη εκτελεστικός Προέδρος της Marfin Popular Bank, μητρικής τράπεζας της Marfin Egnatia Bank, με αφορμή τα τραγικά γεγονότα της 5ης Μαΐου, στα οποία έχασαν τη ζωή τους τρεις εργαζόμενοι.

Η επιστολή του κ. Βγενόπουλου έχει ως εξής:

«Φίλες και φίλοι συνάδελφοι,
Δεκατρείς μέρες μετά τα τραγικά γεγονότα η οδύνη μας δεν έχει υποχωρήσει και η οργή μας έχει μεγαλώσει. Με την ιδιότητά μου, του μη εκτελεστικού Προέδρου του Ομίλου της MARFIN POPULAR BANK, ολοκλήρωσα σήμερα τη δική μου έρευνα για τις συνθήκες της άνανδρης δολοφονίας, αφού είχα και προσωπικές επαφές με το Σύλλογο Εργαζομένων στην MARFIN – ΕΓΝΑΤΙΑ και με τους διασωθέντες συναδέλφους του Καταστήματος Σταδίου.

Γνωρίζετε όλοι σας ότι, προτού καν κηδεύσουμε τους νεκρούς μας συναδέλφους, δεχθήκαμε μια απίστευτη επίθεση λάσπης κυρίως μέσα από blogs που δημοσίευαν ανώνυμες ή «επώνυμες» επιστολές ανύπαρκτων συναδέλφων μας. Τα ασύστολα ψεύδη των ανώνυμων ή «επώνυμων» δήθεν συναδέλφων υιοθετήθηκαν χωρίς κανέναν έλεγχο αλλά, αντίθετα, με ενθουσιασμό, από όλους αυτούς που ψάχνουν αφορμή για να τα βάλουν με το κεφάλαιο και την «κακή εργοδοσία», από αυτούς που τα κομματικά τους στελέχη και οι θιασώτες τους φώναζαν έξω από κατάστημα «κάψτε τους» και πετούσαν πέτρες σ’ αυτούς που προσπαθούσαν να διασωθούν.

Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική.

Η MARFIN – ΕΓΝΑΤΙΑ είναι ένα παράδειγμα εργοδοσίας που έχει άριστες σχέσεις με τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων της. Πραγματοποιήσαμε συγχώνευση τριών τραπεζών και παρόλο που προέκυψαν πολλοί υπεράριθμοι δεν απολύθηκε κανείς. Τα αιτήματα των εργαζομένων που μας διαβιβάζονται μέσω του Συλλόγου τους ικανοποιούνται πάντα, στον βαθμό που αυτό είναι εφικτό. Και φυσικά, ποτέ δεν έχουν υπάρξει οποιασδήποτε μορφής εμπόδια για όποιον εργαζόμενο θέλει να απεργήσει. Ποτέ δεν έχει υπάρξει επίπτωση σε έναν εργαζόμενο που έχει απεργήσει ούτε για την προαγωγή του, ούτε για τη μισθολογική του εξέλιξη, ούτε για το bonus του. Ποτέ δεν μου έχει καταγγείλει ο Σύλλογος ότι υπήρξε περίπτωση διάκρισης σε βάρος εργαζομένου που έχει απεργήσει. Οι εργαζόμενοι στο κατάστημα της Σταδίου δέχθηκαν επίσκεψη από εκπροσώπους του Συλλόγου και στις 4 Μαΐου αλλά και στις 5 Μαΐου το πρωί για να ενημερωθούν για την απεργία. Οι διασωθέντες συνάδελφοι με διαβεβαίωσαν ότι ουδείς τους πίεσε ή τους πιέζει να μην απεργήσουν. Τη λάσπη λοιπόν αυτή ότι δήθεν οι εργαζόμενοι στην Τράπεζά μας πιέζονται ή απειλούνται να μην απεργήσουν την γυρίζουμε πίσω σε όλους αυτούς που με χαρά την πέταξαν. Δεν μας αγγίζει.

Στις 5 Μαΐου, με ευθύνη των Διευθυντών επτά καταστημάτων σε όλη την Ελλάδα που ανησύχησαν, τα καταστήματά τους δεν λειτούργησαν για πολλές ώρες ή και καθόλου. Στην Τράπεζά μας, εάν υπάρχει οποιαδήποτε ανησυχία σε θέματα ασφαλείας, τα καταστήματα δεν λειτουργούν. Ουδείς πίεσε ποτέ τους Διευθυντές καταστημάτων για το αντίθετο. Το κατάστημα Σταδίου, έχοντας πολλές προηγούμενες εμπειρίες όπου ακόμα και επίθεση με βόμβες μολότοφ έχει αντιμετωπισθεί και η φωτιά έχει σβήσει με τη χρήση πυροσβεστήρων, δεν ανησύχησε από τη μεγάλη ειρηνική πορεία που εξελισσόταν υπό τη φρούρηση των ΜΑΤ. Εάν ανησυχούσαν, δεν θα τους εμπόδιζε κανείς να κλείσουν το κατάστημα και να φύγουν. Όταν ανησύχησαν από την επίθεση των κουκουλοφόρων στο απέναντι βιβλιοπωλείο πήραν την απόφαση ότι ήταν πιο ασφαλές να μείνουν μέσα στο κατάστημα, παρά να βγουν έξω. Τη λάσπη ότι δήθεν οι συνάδελφοί μας ήθελαν να φύγουν από το πρωί και κάποιος δεν τους άφησε τους τη γυρίζουμε πίσω. Δεν μας αγγίζει.

Το κατάστημα Σταδίου είχε όλα τα από το νόμο προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας, πυρανίχνευση, πυρασφάλεια με 16 πυροσβεστήρες, έξοδο κινδύνου, ενισχυμένα τζάμια, με τους περιορισμούς όμως ενός διατηρητέου κτιρίου που δεν μπορούσε από την υφιστάμενη νομοθεσία να μετατραπεί σε φρούριο. Η Τράπεζά μας συνεργάζεται και με εξωτερικούς συμβούλους, εξειδικευμένη εταιρεία η οποία μας αναφέρει κάθε μήνα μετά από επί τόπου επιθεώρηση εάν υπάρχει κάποια έλλειψη ή παράλειψη για τα μέτρα ασφαλείας και για το κατάστημα αυτό δεν υπήρχε καμία παρατήρηση. Μάλιστα, το κατάστημα αυτό έχει δεχθεί επανειλημμένα επιθέσεις και με πυροσβεστήρες είχε σβηστεί και πυρκαγιά που ξέσπασε από απλές βόμβες μολότοφ. Όμως εδώ επρόκειτο για άριστα οργανωμένη δολοφονική επίθεση που δεν θα σταμάταγε αν δεν υπήρχαν νεκροί. Το τζάμι χτυπήθηκε με αλλεπάλληλα χτυπήματα από δύο βαριοπούλες και, παρόλο που δεν έσπασε, σε κάποια σημεία υποχώρησε και κάπου ανοίχτηκε μια τρύπα υπό συνθήκες που ασφαλώς θα μας εξηγήσει το πόρισμα των ανακριτικών αρχών. Από εκεί πετάχτηκαν ειδικές μη συνηθισμένες βόμβες μολότοφ και αδειάστηκε το περιεχόμενο ενός μπιτονιού που περιείχε ένα ειδικό εύφλεκτο υλικό που προκαλεί άμεσα πυκνό καπνό και συνθήκες ασφυξίας. Οι διασωθέντες το παρομοιάζουν με «βόμβες napalm». Ένας συνάδελφος χρησιμοποίησε πυροσβεστήρα και εγκατέλειψε την προσπάθεια όταν είδε ότι δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Μια άλλη συνάδελφος έπιασε ένα πυροσβεστήρα που δεν πρόλαβε καν να τον χρησιμοποιήσει, λόγω των συνθηκών ασφυξίας που είχαν δημιουργηθεί. Το όλο δράμα εκτυλίχτηκε μέσα σε 4 λεπτά το πολύ. Τη λάσπη λοιπόν ότι δήθεν δεν υπήρχαν μέτρα ασφαλείας ή ότι δεν δούλεψαν αποτελεσματικά τους τη γυρίζουμε πίσω. Δεν μας αγγίζει.

Την ώρα όπου εξελισσόταν το δράμα οι συνάδελφοι μας που προσπαθούσαν να διαφύγουν δεχόντουσαν επίθεση με πέτρες και φραστικές επιθέσεις από ένα τμήμα των διαδηλωτών που φώναζαν «κάψτε τους» και «να πεθάνουν οι απεργοσπάστες τα γουρούνια». Ένας συνάδελφος που διέφυγε από την κυρία είσοδο, που σύμφωνα με τη λάσπη ήταν κλειδωμένη, κινδύνεψε να λιντσαριστεί δια λιθοβολισμού. Αυτοί οι λίγοι υπάνθρωποι είναι κυρίως αυτοί που προσπαθούν να ολοκληρώσουν το έργο τους μέσω των μηχανισμών που διαθέτουν πετώντας λάσπη. Τους τη γυρίζουμε πίσω. Δεν μας αγγίζει.
Είμαι υπερήφανος για τους συναδέλφους που αποφάσισαν να απεργήσουν, όμως είμαι υπερήφανος και για τους συναδέλφους που αποφάσισαν να δουλέψουν.
Είμαι υπερήφανος για την υποδιευθύντρια και τον ταμία που την ώρα που οι δολοφόνοι χτυπούσαν με τις βαριοπούλες το τζάμι το πρώτο μέλημά τους από υπερβολική ευσυνειδησία ήταν να βάλουν τις επιταγές των πελατών στο χρηματοκιβώτιο και μετά να φροντίσουν για την αποχώρησή τους (γενναία πράξη που βέβαια δεν πρέπει να επαναληφθεί από κανέναν συνάδελφο σε παρόμοιες περιστάσεις).

Είμαι υπερήφανος για τους δύο συναδέλφους που διέσωσαν άλλους πέντε συναδέλφους με κίνδυνο της ζωής τους.

Είμαι υπερήφανος που η Τράπεζά μας δεν έχει πάρει καμία κρατική ενίσχυση και που όλοι μαζί, Διοίκηση και εργαζόμενοι, προσπαθούμε να προστατέψουμε με την εργασία μας την ανεξαρτησία της Τράπεζας και τη διατήρηση των θέσεων εργασίας.

Φίλες και φίλοι,
Για να μην ξαναθρηνήσουμε θύματα ούτε εμείς, ούτε άλλοι εργοδότες, ούτε η κοινωνία, η υπόθεση της δολοφονίας των συναδέλφων μας πρέπει να εξετασθεί με ηρεμία, ειλικρίνεια και σε βάθος από όλες τις αρμόδιες Αρχές ως προς την ενεργητική ή παθητική συμμετοχή όλων των κατά νόμο εμπλεκομένων, Αστυνομία, Πυροσβεστική, Πολεοδομία, Επιθεώρηση Εργασίας, Εργοδοσία και για την απόδοση τυχόν ευθυνών αλλά και για προληπτικούς λόγους για το μέλλον.

Ως προς την ουσία όμως του τραγικού περιστατικού σας διαβεβαιώνω και προσωπικά ότι δεν πρόκειται να ησυχάσουμε ποτέ αν δεν βρεθούν και τιμωρηθούν οι δολοφόνοι των συναδέλφων μας. Όσο για τους ηθικούς αυτουργούς και τους κομματικούς και συνδικαλιστικούς μηχανισμούς που τους συντηρούν και τους φανατίζουν ας λογοδοτήσουν στην οικογένειά τους, στην κοινωνία και στο Θεό.

Εμείς στην οικογένεια της MARFIN – ΕΓΝΑΤΙΑ με μεγαλύτερη συσπείρωση και αποφασιστικότητα από ποτέ, είμαστε υποχρεωμένοι να συνεχίσουμε τη δουλειά μας για τους εαυτούς μας και τις οικογένειές μας και προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Θα εξακολουθήσουμε να θεωρούμε και το δικαίωμα της απεργίας αλλά και το δικαίωμα της εργασίας ιερά. Και δεν θα ξεχάσουμε ΠΟΤΕ τους συναδέλφους μας. Το τραγικό κατάστημα στην Σταδίου δεν θα λειτουργήσει ποτέ ξανά. Η 5η Μαΐου θα είναι πάντα για μας μέρα αργίας και μνήμης των συναδέλφων μας και οι οικογένειές τους έχουν γίνει ήδη και δικές μας. Η λάσπη δεν μας αγγίζει. Η οδύνη μας βαραίνει, αλλά και μας δυναμώνει για τη κρίσιμη περίοδο που διανύουμε. Αναπάντητο όμως μένει το ερωτηματικό σε ποια Πολιτεία και σε τι κοινωνία ζούμε επιτέλους».

(πηγή)

Πρόταση: κίνητρο για συλλογή αποδείξεων

Σαν κίνητρο για τη συλλογή αποδείξεων έχει προταθεί και παλιότερα κλήρωση χρηματικού ποσού. Γιατί όχι και άλλων επάθλων; (δωρεάν διακοπές/εισητήρια μέσω ΕΟΤ, ή και ένα σπίτι [για όποιους επιλαχόντες πληρούν κάποια εισοδηματικά κριτήρια] μέσω της εργατικής εστίας, κλπ.). Δεν είναι απαραίτητο να είναι φοβερά αυτά, η επιβράβευση μετράει (π.χ. ένα «καλό» έπαθλο για κράχτης και αρκετά άλλα μικρότερα [και από χορηγούς ίσως - δημοσίους οργανισμούς αλλά και επιχειρήσεις για έμμεση διαφήμιση τους στη λίστα με τους επαθλοθέτες και τα προϊόντα/υπηρεσίες-έπαθλα])

Θα μπορούσε να μετρά το πλήθος των μοναδικών (ανά ΑΦΜ επιχειρηματία) αποδείξεων που προσκόμισε ο φορολογούμενος (σε αυτοματοποιημένο σύστημα εννοείται για να μην τσιμπάνε/επαναχρησιμοποιούν αποδείξεις οι εφοριακοί) και να παίρνεις περισσότερες "συμμετοχές" στην κλήρωση έτσι (1 ανά ΑΦΜ επιχείρησης για την οποία προσκόμισες απόδειξη).

Κουπόνι ασφάλισης συνδιασμένο με λοταρία

Σχόλιο μου στην Διαβούλευση σχετικά με τις Ηλεκτρονικές Αποδείξεις:

Σχετικά με την ευκαιριακή εργασία ήδη προωθήθηκε μέτρο που ισχύει στην Γαλλία, όπου αγοράζει ο λαμβάνων υπηρεσίες κουπόνι(α) από την τράπεζα (ή π.χ. από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο / Ταχυδρομείο που είναι προσβάσιμο στα ορεινά χωριά λέω εγώ) που το δίνει σε αυτόν που παρείχε την εργασία αντί χρημάτων. Αυτός το εξαργυρώνει στη συνέχεια και παρακρατείται κάποιο ποσό για την ασφάλιση του. Σε συνδιασμό με νομιμοποίηση αρκετών κατηγοριών αλλοδαπών εργατών και ασφάλιση τους σε ΟΓΑ/ΙΚΑ/κλπ. αυτό είναι ελπιδοφόρο, αρκεί να προωθηθεί ενεργά από την κυβέρνηση

Στο παραπάνω κουπόνι θα μπορούσε να συνδιαστεί ο κωδικός του με λοταρία, να έχει απόκομμα για εργοδότη και για εργαζόμενο με χωριστούς κωδικούς πάνω τους (σα λαχείο) και να κληρώνονται τακτικά χρηματικά ποσά ή δώρα χορηγών (για έμμεση διαφήμιση τους) εταιρειών. Καλό κίνητρο για χωρικούς και αλλοδαπούς και μη εργάτες, καθαρίστριες κλπ., δε νομίζεις;

Εθνική κάρτα καταναλωτή

σχόλια μου στη Διαβούλευση σχετικά με τις Ηλεκτρονικές Αποδείξεις:

παρεμπιπτόντως η ιδέα για μια κρατική / εθνική κάρτα καταναλωτή είναι ενδιαφέρουσα, αρκεί να μπορεί να δίνει ΑΛΛΟ μοναδικό id του κατόχου της κάρτας σε κάθε επιχείρηση (συνδιάζοντας με μοναδικό ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΟ τρόπο με το id [όχι ΑΦΜ, αφού κάθε υποκατάστημα ίσως έχει άλλο] της επιχείρησης/ομίλου [με πρόβλεψη να μην μπορεί να δωθεί άκυρο id επιχείρησης όπως 0 για "σπάσιμο" του αλγορίθμου] με τα στοιχεία του κατόχου μέσα στην κάρτα).

Αυτό για να μην πουλάνε τα δεδομένα καταναλωτικής συμπεριφοράς του κατόχου οι επιχειρήσεις, αφού θα μπορούν μόνο να κάνουν tracking τον πελάτη στη δικιά τους επιχείρηση

μάλιστα το σύστημα αυτό προστατεύει την ανωνυμία των πελατών – δεν θα χρειαστεί ο πελάτης να δώσει τα στοιχεία του καθόλου στην επιχείρηση, αλλά θα μπορεί να κρατάει πόντους η επιχείρηση και να του δίνει πίσω ανάλογα χρήματα ή προσφορές, αφού θα αρκεί η κρατική κάρτα καταναλωτή για το tracking της αγοραστικής συμπεριφοράς του ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ/ΟΜΙΛΟ μόνο (βλέπε παραπάνω)

…

…ανωνυμία που θα πρόσφερε μια κρατική/εθνική κάρτα καταναλωτή. Θα μπορούσαν να καταργηθούν με νόμο οι κάρτες που έχουν τώρα τα μαγαζιά (όπου σου ζητάνε ένα σωρό δεδομένα σου με καμιά πραγματική διασφάλιση [μόνο νομικές εγγυήσεις στη σύμβαση] πως δεν πουλάνε/ανταλλάσουν τις καταναλωτικές σου συνήθειες με άλλες επιχειρήσεις ή με διαφημιστές). Η κάρτα θα είχε chip πάνω (smartcard) που θα έδινε άλλο μοναδικό κωδικό για τον καταναλωτή σε κάθε επιχείρηση. Ετσι δεν θα είχε τα στοιχεία του η επιχείρηση, αλλά θα μπορούσε να τον κρατάει στο σύστημα ως τον πελάτη #Ν (διαφορετικό ίδιο πάντα #Ν θα βλέπει άλλη επιχείρηση) και να του παρέχει ανταμοιβές για τις αγορές του (πόντους για δώρα, επιστροφές ευρώ κλπ.).

Επίσης θα μπορούσε ακόμη και να μην δίνει στοιχεία στην επιχείρηση καθόλου για το ποιός είναι ο πελάτης (π.χ. να δίνει έναν αρκετά μεγάλο «μερικό» κωδικό [data] διαφορετικό κάθε φορά, αρκετό για να ταυτοποιήσει τον πελάτη το κράτος [μια συνάρτηση θα παράγει από τον κωδικό αυτό τον αριθμό ΑΦΜ π.χ. του πολίτη], αλλά όχι η επιχείρηση [αυτό ακυρώνει βέβαια τα ωφέλη από κάρτες πόντων για τον πελάτη, αλλά εγκυάται ανωνυμία του])

Apple killing Windows performance by filling up your hard-disk with junk

A picture is worth a thousand words… And Jobs is speaking about Flash and Adobe and MacOS-X performance. Microsoft should do the same, say out loud what crap third party practice is many times making Windows in the real world crawl to their knees. One of the culprits is Apple’s installer (Apple Update especially) leaving tons of garbage on your hard-disk after each QuickTime / iTunes / Safari software update and installing other (not needed for the average Windows user) side-software without warning you first like the Apple Mobile Device Support and Bonjour services.

And of course Symantec too, leaving a 230MB of virus signatures (definitions) on a machine where their antivirus hasn’t been used for years now. In my personal opinion the root of most of this uninstall garbage evil is InstallShield (also the root of most of those lengthy installation/uninstallation times together with the Microsoft Windows Installer technology and it’s internal homebrew SQL engine [yikes!])

Twitter got bug #UI #fail

  

Can you see something strange at the above screenshot? Taken not many days ago, using Google Chrome. Had opened many pages (as you can see from the tabs), some at Twitter profile pages I planned on checking out / following up later and then closed the browser. When I opened it again and visited one of those twitter profiles, I tried to log-in, but at the login pane it was showing "Create list" instead of "Login" (or whatever button it normally shows there). If I remember well, refreshing the page (F5 key) fixed the issue.

Some strange bug with their CSS or JavaScript I guess (or could it be a Google Chrome bug?). If you manage to reproduce it on other browsers too try letting Twitter guys know about it. I gave up on giving feedback to Twitter team long time ago, haven’t found a decent feedback form or something, nor am I sure if they monitor mentions of their twitter account… on other user tweets.

“Πρώτα ο μαθητής” – το κομματικό κράτος που βασιλεύει στα σχολεία

Δείτε το τμήμα που έχω βάλει σε πλαίσιο παρακάτω…

Ομιλία της Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου, στην Βουλή στη συζήτηση του πολυνομοσχεδίου «Αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού – καθιέρωση κανόνων αξιολόγησης και αξιοκρατίας στην εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις» στις 04/05/2010

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

‘Όταν στις προγραμματικές δηλώσεις αναφέρθηκα στο «Πρώτα ο μαθητής», ήταν το επιστέγασμα μια μεγάλης δουλειάς που είχε γίνει από την παράταξή μας και τους εκπαιδευτικούς σε όλη τη χώρα. Θέλοντας να συμπυκνώσουμε στο ότι σε όποια αλλαγή κάνουμε, η πρώτη μας προτεραιότητα θα ήταν πρώτα ο μαθητής.
Δε μπορούσα να φανταστώ, αλήθεια, ποτέ πόσο δύσκολο είναι αυτό και πόσες αντιστάσεις μπορεί να βρει, όσο και αν σας φαίνεται περίεργο. Βέβαια, αν άκουσε κανείς προσεκτικά ιδιαίτερα τις εισηγήσεις της κυρίας Βόζεμπεργκ και του κ. Κουράκη, από τη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ αντίστοιχα, καταλαβαίνει πολύ καλά γιατί υπάρχουν διαφορετικές οπτικές γωνίες και κυρίως γιατί πρέπει να δούμε ξανά το πολιτικό σύστημα, το λόγο του, τις προτεραιότητες και τον παλαιοκομματισμό, ο οποίος ζει και βασιλεύει με την καλύτερη μορφή του.

Τι είδα όταν έγινα Υπουργός, τον πρώτο δύσκολο μήνα; Πεντέμισι χιλιάδες κενά! Σε μία χώρα η οποία έχει 180.000 εκπαιδευτικούς, δηλαδή έχει την μεγαλύτερη αναλογία εκπαιδευτικών ανά μαθητή σε όλη την Ευρώπη! χιλιάδες κενά και κάθε χρόνο ένας πολύ μεγάλος αριθμός διορισμών, ο οποίος δεν εξαρτάται από τα κενά στην εκπαίδευση, ενώ η περίφημη αξιοκρατία και το ΑΣΕΠ, από το οποίο πιστεύουμε ότι γίνονται οι προσλήψεις, απλά δεν υπήρχε. Το 32% των επιστημόνων μπαίνει με ΑΣΕΠ. Όλοι αυτοί οι εκατό χιλιάδες νέοι –και σε αυτούς θα πρέπει να απευθυνθείτε- οι οποίοι δίνουν εξετάσεις ΑΣΕΠ και δεν ξέρουν ότι εν τέλει εκείνοι που προσλαμβάνονται είναι μόνο το 32%! Πώς προσλαμβάνονταν οι υπόλοιποι εκπαιδευτικοί; Υπάρχουν συγκεκριμένοι πίνακες. Ο κάθε πίνακας έχει και την εξήγησή του και τους λόγους του. Αλλά πρέπει να σας πω ότι υπάρχει ένας πίνακας που με βάση την εμπειρία προσλαμβάνεται ένας εκπαιδευτικός, χωρίς να έχει περάσει καμία διαδικασία ΑΣΕΠ και καμία κρίση. Στον πίνακα πολυτέκνων, τους οποίους απολύτως σέβομαι και βεβαίως λαμβάνεται πρόνοια την οποία θα εξηγήσω αμέσως, προσλαμβάνεται ο κάθε πολύτεκνος χωρίς καμία συμμετοχή σε κανέναν διαγωνισμό. Από τον πίνακα αναπήρων με 67% προσλαμβάνονται χωρίς καμία προϋπόθεση διαγωνισμού ή άλλες κρίσεις. Οι απολυόμενοι από τα ιδιωτικά σχολεία ανεξαρτήτως του λόγου και χωρίς καμία προϋπόθεση προσλαμβάνονται στην εκπαίδευση. Ξέρετε ποιος αποφασίζει για όλα αυτά; Ο Υπουργός.

 

Εγώ, λοιπόν, ως Υπουργός Παιδείας έχω πέντε πίνακες τους οποίους θα μπορούσα να μην πειράξω καθόλου. Να πω πόσοι θα μπουν από τους πολύτεκνους, πόσοι θα μπουν από τα άτομα με αναπηρία, πόσοι θα μπουν από τα ιδιωτικά σχολεία ή και να μπουν όλοι και άρα να έχω μια προσωπική άριστη σχέση. Το ίδιο συμβαίνει και με τις αποσπάσεις. Ο Υπουργός Παιδείας είναι βασιλεύς των αποσπάσεων και των ρουσφετιών. Θα δώσω στοιχεία, αν προκληθώ, αλλά βεβαίως τα έχω καταθέσει επανειλημμένα, τι υπογράφηκε από πλευράς αποσπάσεων από τον Υπουργό. Αυτή, λοιπόν, ήταν η δύναμη τον Οκτώβρη του 2009 του Υπουργού Παιδείας.

Μιλήσατε, κύριοι συνάδελφοι, για τους πίνακες, για τον καθένα χωριστά. Ο τελευταίος, μάλιστα, ομιλητής από το Ηράκλειο, αναφέρθηκε σε όλα τα αιτήματα των φορέων, ένα προς ένα. Μήπως, όμως, ο λόγος που είμαστε εδώ, είναι να νομοθετήσουμε τί γίνεται στο σχολείο; Μήπως είμαστε εδώ για να δούμε τί χρειάζεται ο μαθητής; Μήπως είμαστε εδώ για να αλλάξουμε το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας και όχι να μαλώσουμε για το ποιοί θα μπουν; Εν, πάση περιπτώσει να σας πω, ποιο είναι το πιο λυπηρό και που είναι, πραγματικά, η ανάσταση του παλαιοκομματισμού και μάλιστα, από ένα κόμμα σαν το ΣΥΡΙΖΑ; Ότι απευθυνόμαστε σε όλες τις επιμέρους ομάδες. Ξέρουμε ότι όλες αυτές οι ομάδες, δεν έχουν ελπίδα. Μήπως, οι ωρομίσθιοι, που επιλέγονται χωρίς κανένα κριτήριο από τον Διευθυντή μιας μονάδας, για να κάνουν δύο ώρες μάθημα; Υπάρχει, ποτέ, περίπτωση αυτοί οι άνθρωποι, όλοι, να ενταχθούν στο δημόσιο σύστημα; Όχι. Όμως, είναι τόσο απλό να πολιτεύεσαι κοιτώντας την κάθε ομάδα στα μάτια τάζοντας και ουσιαστικά δημιουργώντας προσδοκίες και ξέροντας πολύ καλά, ότι σε όλα αυτά τα παιδιά, δεν λες την αλήθεια. Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, που θέλουν να μπουν στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Και εν πάση περιπτώσει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων οι οποίοι δούλεψαν δύο ή τρείς ώρες στο εκπαιδευτικό σύστημα και είναι ωρομίσθιοι ή περισσότερες, πέντε ή δέκα ώρες. Υπάρχουν, όμως και εκατό χιλιάδες νέοι άνθρωποι, οι οποίοι τελείωσαν καθηγητικές σχολές, νομικές σχολές, οικονομικές σχολές, Πολυτεχνεία, τεχνικές κάθε είδους σχολές. Έχουν δικαίωμα στις εκατόν δέκα τέσσερις ειδικότητες που υπάρχουν στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Και αυτοί, οι άνθρωποι δεν επελέγησαν κάποια στιγμή να γίνουν ωρομίσθιοι, ώστε να μπουν στους καταλόγους.
Ξεκίνησα με αυτό τον τρόπο, γιατί κάποια στιγμή πρέπει να είμαστε ειλικρινείς. Πρέπει να ξέρουμε, ακριβώς, ποια είναι η κατάσταση. Και, εν πάση περιπτώσει, ναι υπάρχουν και κοινωνικά κριτήρια. Υπάρχουν και μεταβατικές περίοδοι. Υπάρχουν και άνθρωποι που έκαναν τη ζωή τους, τη στάθμισαν και την προγραμμάτισαν. Όλα αυτά, έχουν ληφθεί υπόψη! Αλλά, στο τέλος υπάρχει ένας στόχος. Ο στόχος είναι σαφής. Το πρώτο, που μας ενδιαφέρει είναι τα προσόντα του εκπαιδευτικού που θα μπουν στην τάξη. Είναι το ποιος είναι ο ρόλος του. Είναι το πώς αυτός ο εκπαιδευτικός θα έχει, εκείνες τις δυνατότητες, να αποδώσει με τον καλύτερο, δυνατό τρόπο.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η συζήτηση σήμερα γίνεται υπό τη σκιά των μέτρων που αποφασίστηκαν από την Κυβέρνηση. Μέτρων που ήταν μια απάντηση στο καταλυτικό δίλημμα χρεωκοπία ή δημοσιονομική κάθαρση. Η επιλογή της Κυβέρνησης –και λόγω της Ευρωπαϊκής και της εθνικής κρίσης- κατέστη αυτονόητη. Αυτό, δε σημαίνει ότι δεν είναι πολύ σκληρή και πάρα πολύ δύσκολη. Ο ολοκληρωμένος σχεδιασμός και η ανάγκη ενός μείγματος δημοσιονομικής εξυγίανσης, αναπτυξιακής εστίασης σε συγκεκριμένους κλάδους με συγκεκριμένα μέτρα και χρονοδιαγράμματα, η κοινωνική στόχευση στους πραγματικά αδύναμους, είναι ένα μεγάλο στοίχημα, ισάξιο και αντίστοιχης αναλογίας των διλημμάτων που είχαμε και μεταπολεμικά. Σήμερα, η γενιά μας –η γενιά, των περισσοτέρων, που είμαστε σ’ αυτή τη Βουλή, – είναι, μια γενιά, ευνοημένη σε σχέση με του γονείς μας και σε σχέση με τα παιδιά μας. Εμείς, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε το θέμα της δικαιοσύνης, ανάμεσα στις γενιές. Οι συνταξιούχοι δεν μπορούν και οι νέοι δεν έχουν ευκαιρίες. Στις δικές μας πλάτες, πέφτει αυτή η μεγάλη ευθύνη. Και κυρίως, το πολιτικό σύστημα. Στο πολιτικό σύστημα το οποίο σήμερα επικεντρώνονται τα βέλη, ο θυμός και η οργή των πολιτών. Αν ανατρέξει κανείς, στο περίφημο βιβλίο του Δερτιλή για την ιστορία της χώρας μέσα από τις κρίσεις λόγω δανεισμού και χρέους, με τρόμο, θα διαπιστώσει την επανάληψη των ίδιων φαινομένων, μέσα στους δυόμισι αιώνες της λειτουργίας του ελληνικού κράτους. Τεράστιος δημόσιος τομέας, φτωχά αμειβόμενους, πελατειακό σύστημα, τεράστια προβλήματα διοίκησης, συνεχείς συγκρούσεις, μεγάλα δάνεια. Ζητήματα τα οποία, πραγματικά, έρχονται και επανέρχονται στο δημόσιο διάλογο. Ήρθε η στιγμή, όλοι, να αλλάξουμε. Το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί παρά να αντιδράσει. Οι πολιτικοί δεν είναι φοβισμένες σκιές οι οποίες αντιδρούν σε κάθε είδους κραυγές και σε κάθε είδους απειλές. Σκληρά μέτρα σημαίνει, σκληρές επιλογές για όλους μας. Δεν έχει καμία σημασία, αν όλοι εμείς θα επανεκλεγούμε Βουλευτές. Σημασία έχει να βάλουμε θεμέλια για κάτι άλλο, για δικαιοσύνη, για διαφάνεια, για αλληλεγγύη. Σημασία, έχει να βάλουμε τα θεμέλια για μια διαφορετική ισορροπία στη χώρα. Μια ισορροπία που θα δημιουργεί και μια ισορροπία η οποία θα δίνει οφέλη στους πολλούς. Αυτό, σημαίνει ότι θέλουμε μια νέα ισορροπία ανάμεσα στο ατομικό και στο συνολικό, το δημόσιο και το ιδιωτικό, το εθνικό και το τοπικό.

Όπως συμβαίνει στην ιστορία, σε όλες τις περιόδους των αναταράξεων, οι μεγάλες αλλαγές οδηγούν και επιβάλλουν πολλές φορές αλλαγές και στην Παιδεία. Πριν από δύο μήνες παρουσίασα στο Υπουργικό Συμβούλιο το σχέδιο για το «Νέο Σχολείο». Ένα συνολικό σχέδιο αλλαγών που αφορούν την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, που είναι η καρδιά του εκπαιδευτικού συστήματος και καμιά αλλαγή δεν μπορεί να γίνει χωρίς αυτό. Αυτό το σχέδιο είχε ένα στόχο. Εξυπηρετούσε τη δημόσια εκπαίδευση, υψηλής ποιότητας για όλους. Για αυτό το «Νέο Σχολείο» ο μεγάλος -ίσως ο μεγαλύτερος εν ζωή παιδαγωγός σήμερα- ο Αλέξης Δημαράς, είπε όταν διάβασα το σχέδιο του «Νέου Σχολείου»: «Είχα μελαγχολία και ικανοποίηση. Μελαγχολία, γιατί αυτά έχουν γίνει στις περισσότερες χώρες της Δύσης εδώ και δεκαετίες. Ικανοποίηση γιατί, επιτέλους, μπαίνουμε σε ένα νέο παιδαγωγικό μοντέλο στο οποίο όλοι πρέπει να δουλέψουμε.»
Μέσα σε αυτή την κρίση που ζούμε σήμερα, οφείλουμε να ξεπεράσουμε αγκυλώσεις του 21ου αιώνα. Οφείλουμε, να τις ξεπεράσουμε με μία πολύ σαφή και συγκεκριμένη δυσκολία ότι το σύστημα μας, είναι ένα από τα δύο κεντρικά συστήματα που έχουν μείνει στην Ευρώπη. Η μεγαλύτερη δυσκολία –το να διαχειρίζεσαι, ως Υπουργείο- δεκαπέντε χιλιάδες σχολεία, εκατόν ογδόντα χιλιάδες εκπαιδευτικούς, ενάμισι εκατομμύριο μαθητές, με τον ίδιο τρόπο, με τους ίδιους κανόνες χωρίς να μπορούν να υπάρξουν οι ιδιαιτερότητες που τα διαφοροποιούν.

Ναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα σχολεία δεν είναι όλα όμοια. Δεν έχουν όλα τα σχολεία -δεν είναι στις ίδιες περιοχές- δεν έχουν όλα τα ίδια προβλήματα. Το Σύνταγμα μας είναι σαφές. Το σύστημα πρέπει να λειτουργήσει σε κεντρικό επίπεδο. Άρα, θα πρέπει -γνωρίζοντας ότι είναι πολύ δύσκολο να πάμε σε ουσιαστική αξιολόγηση και να μπει ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση να είμαστε αντικειμενικοί. Να έχουμε κανόνες οι οποίοι οδηγούν σε αυτό που είπαμε πολλές φορές. Το πρώτο, ο μαθητής. Στο «Νέο Σχολείο» υπάρχει μια σειρά από προγράμματα και μεγάλες επιλογές οι οποίες δεν είναι νομοθετικού περιεχομένου. Είναι τα προγράμματα σπουδών –με όλη τη νέα φιλοσοφία- είναι το «ψηφιακό σχολείο» το οποίο είναι το μεγάλο στοίχημα της εποχής. Τα νέα εργαλεία που πρέπει να έχουν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές. Την ίδια στιγμή και φαίνεται και μέσα από αυτό το νομοσχέδιο το σχολείο πρέπει να φέρει στην επιφάνεια τα μεγάλα ζητούμενα της εποχής και αυτά είναι: η κοινωνική ευθύνη, η λογοδοσία, η διαφάνεια, η αξιοκρατία και τα αυξημένα προσόντα πρέπει να ξεκινούν από τον εκπαιδευτικό. Δεν είναι δυνατόν επί ώρες να ακούμε την περιγραφή του εκπαιδευτικού μέσα από την κοινωνική ομάδα στην οποία ανήκει και όχι μέσα από τα προσόντα τα οποία έχει για να μπει στην τάξη. Το σχολείο πρέπει σήμερα, να αποτυπώνει την έννοια του προγραμματισμού. Γι’ αυτό και είναι με σαφήνεια αποτυπωμένο στην αξιολόγηση του προγραμματισμού και της υλοποίησης της επίτευξης στόχων, που πρέπει να βάζει το κάθε σχολείο και η κάθε σχολική μονάδα, τη συμμετοχή των γονέων. Τη λογοδοσία στους γονείς και την τοπική κοινωνία. Όλα αυτά βεβαίως επιχειρούνται σε καθεστώς οικονομικής κρίσης και αυτό δεν μπορούμε να το βγάλουμε από το σχεδιασμό. Όμως μπορούμε. Διαβάζω τι είπε ο Ευάγγελος Παπανούτσος: «Η παιδεία είναι λειτούργημα και κατά κύριο λόγο πνευματικό. Σε αυτού του είδους τα έργα δεν γίνονται όλα με χρήματα. Υπάρχουν πολλά σημαντικά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε ανέξοδα για την παιδεία. Και οι κανόνες και η αξιοκρατία είναι ένα από αυτά που μπορούμε να κάνουμε ανέξοδα».

Σε αυτή τη συγκύρια θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα και όλους τους πόρους με τον καλύτερο τρόπο. Το νομοσχέδιο επιχειρεί διοικητική αναδιοργάνωση, επιχειρεί κανόνες λειτουργίας των σχολείων, καταπολέμηση κάθε σπατάλης. Και επιχειρούμε προσανατολισμό των ευρωπαϊκών πόρων σε ένα στόχο, στο νέο σχολείο που θα γίνει πραγματικότητα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πως θα γίνουν όλα αυτά; Με ποιους; Με τους εκπαιδευτικούς. Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές και αυτοί το αποδεικνύουν κάθε μέρα. Όσοι παραβρεθήκατε στην πρόσκληση που σας είχαμε κάνει για την καινοτομία στην εκπαίδευση όπου εκατοντάδες εκπαιδευτικοί απ’ όλη την χώρα παρουσίασαν τη δουλειά τους, θα είστε περήφανοι για το τι σημαίνει έλληνας εκπαιδευτικός, για το τι έχουν κάνει μόνοι τους οι άνθρωποι χωρίς να ζητήσουν κανένα αντάλλαγμα σε χωριά και σε πόλεις της πατρίδας μας.

Αυτοί οι εκπαιδευτικοί καλούνται σε πραγματικά δύσκολες, κοινωνικά, οικονομικά συνθήκες να χτίσουν ένα νέο μέλλον για τα παιδιά μας, να χρησιμοποιήσουν νέα εργαλεία και νέες μεθόδους. Κυρίως, όμως, χρειάζεται η ψυχή και η αρετή. Και έχω πλήρη συναίσθηση ότι σε αντίθεση με τις περισσότερες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές δεν μπορώ να υποσχεθώ κανένα οικονομικό αντάλλαγμα.

Πιστεύω, βαθιά στον Έλληνα εκπαιδευτικό. Πιστεύω βαθιά στον Έλληνα εκπαιδευτικό που είναι στα βουνά, στα νησιά, εκεί που κύριε Αυγενάκη πριν από λίγο είπατε –που είστε από το Ηράκλειο- γιατί να μένει τρία χρόνια ο νεοδιόριστος εκπαιδευτικός; Γιατί ο νεοδιόριστος εκπαιδευτικός πρέπει αν αποκτήσει σχέση με το σχολείο του, γιατί πρέπει αν αποκτήσει σχέση με την Σάμο, με το Ηράκλειο, με τα σχολειά της Μακεδονίας και τα βουνά.

Ο εκπαιδευτικός, λοιπόν, αυτός στον οποίο όλοι κλείνουμε το γόνυ, είναι ο εκπαιδευτικός στον οποίο βαθύτατα πιστεύω. Σε αυτή τη νέα εποχή έχει αλλάξει ο τρόπος επικοινωνίας. Παίρνω λίγες επιστολές και χιλιάδες e-mails και σας διαβεβαιώ κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ότι η αγωνία των εκπαιδευτικών δεν είναι τα μόρια, η αγωνία των εκπαιδευτικών δεν είναι η αποσπάσεις. Η αγωνία των εκπαιδευτικών είναι πως θα αλλάξουν τα πράγματα στην τάξη και πως πράγματι θα μπορέσουμε να σφυρηλατήσουμε την ιερή σχέση δασκάλου και μαθητή. Λυπάμαι που τόση ώρα, με ελάχιστες εξαιρέσεις το μόνο που είχαμε να ακούσουμε είναι για τα μόρια των προσλήψεων και τις κοινωνικές ομάδες, οι οποίες θα διοριστούν στο δημόσιο. Το Νέο Σχολείο περιλαμβάνει ένα σύνολο νομοσχεδίων. Το πρώτο που έρχεται είναι ο εκπαιδευτικός, το επόμενο είναι η νέα λειτουργία του σχολείου, το τρίτο είναι η τεχνική εκπαίδευση και η ειδική αγωγή. Και βεβαίως έρχεται μια σειρά από προγράμματα, τα οποία είναι σε εξέλιξη και όπως είχα ανακοινώσει ύψους 575.000.000 € προκηρύσσονται για το ψηφιακό σχολείο, για νέα προγράμματα που αφορούν -όπως είπα- τα προγράμματα σπουδών, αλλά και το νέο υλικό. Το σημερινό νομοσχέδιο. Νομίζω ότι για να μιλήσουμε για το νομοσχέδιο θα πρέπει να απαντήσουμε από την αρχή στο ερώτημα για ποιον νομοθετούμε; Οι μαθητές που έρχονται πολλές φορές στα έδρανα, δεν μπορούν να μιλήσουν σε αυτή την τάξη, ούτε έχουν ομοσπονδίες. Εμείς, όμως, νομοθετούμε για τον μαθητή. Για αυτό και είπα και στις επιτροπές ότι όποια πρόταση αφορά τον μαθητή και την τάξη είναι αποδεκτή. Νομοθετούμε, λοιπόν, για τον μαθητή και την τάξη; Νομοθετούμε για το μέλλον της χώρας και την παιδεία που θέλουμε;

Η άλλη επιλογή είναι να συζητήσουμε εδώ για το ποιοι θα μπουν στην εκπαίδευση, να ορίσουμε τι σημαίνει «αδιόριστος εκπαιδευτικός», που σας διαβεβαιώ ότι κάθε φορά που αναφέρεστε σε μία ομάδα, ξεχνάτε άλλες δεκαπέντε. Γιατί, βεβαίως, υπάρχουν οι άνθρωποι με ποσοστό αναπηρίας 67% και δώδεκα μήνες εμπειρία, υπάρχουν και μονογονεϊκές οικογένειες, υπάρχουν και οι ανάπηροι που δεν έχουν 67% αναπηρία. Εγώ έχω συνομιλήσει με δεκάδες ομάδες.

Και όσοι επιλέγουν να απαντήσουν στο δεύτερο ερώτημα, δεν είναι αυτό το θέμα του νομοσχεδίου. Το νομοσχέδιο απαντάει με σαφή τρόπο στα εξής θέματα: Πρώτον. Τι εκπαιδευτικό θέλουμε, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του νέου εκπαιδευτικού. Δεύτερον. Πως επιλέγει το δημόσιο τον νέο εκπαιδευτικό. Τρίτον. Πως διαμορφώνεται η σχέση του εκπαιδευτικού με το σχολείο. Τέταρτον. Εργασιακές σχέσεις όσον αφορά πάλι στη σχέση με το σχολείο, δηλαδή αποσπάσεις, μεταθέσεις, αναπληρωτές.

Και βεβαίως υπάρχει το τεράστιο θέμα της αξιολόγησης. Θα αναφέρω πολύ επιγραμματικά. Τι εκπαιδευτικό θέλουμε; Χρειάζεται πιστοποιητικό παιδαγωγικής κατάρτισης και βεβαίως η ανάγκη της διδακτικής γνώσης του αντικειμένου. Υπάρχουν παιδαγωγοί στην αίθουσα. Αυτή η συζήτηση για την επιμόρφωση και για την υποχρεωτική κατάρτιση στα παιδαγωγικά θέματα των εκπαιδευτικών ιδιαίτερα μετά το ’74 που έχουμε μαζικό άνοιγμα των καθηγητικών σχολών, αλλά και μια σειρά ειδικοτήτων στην εκπαίδευση, που δεν έχει σχέση με το παιδαγωγικό έργο, είναι το μείζον θέμα της παιδαγωγικής. Στην εκπαίδευση, λοιπόν, θα πρέπει να υπάρχει πιστοποιητικό παιδαγωγικής κατάρτισης. Δεύτερο στοιχείο, ΑΣΕΠ. Θέλουμε ένα τρόπο εισαγωγής όλων. Θα υπάρχει ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ και δεν θα υπάρχει καμία εξαίρεση. Βεβαίως θα υπάρχουν μόρια για τους πολύτεκνους, αφού περάσουν τον ΑΣΕΠ. Βεβαίως θα υπάρχουν μόρια, κοινωνικά κριτήρια, για τα άτομα με αναπηρίες, αφού περάσουν τον ΑΣΕΠ. Βεβαίως, θα μετράει επιπλέον κάθε μόριο προϋπηρεσίας όποτε έγινε. Όλοι όσοι έχουν δουλέψει στην εκπαίδευση θα μετράει κάθε μόριο προϋπηρεσίας, αλλά πρώτα θα χρειάζεται πιστοποιητικό παιδαγωγικής κατάρτισης και δεύτερον περνάει τον ΑΣΕΠ. Αυτό είναι ένας κανόνας. Ένας πίνακας, ένας κανόνας για όλους.

Υπάρχει μεταβατική περίοδος διετίας. Και σας διαβεβαιώ ότι υπάρχει– θα τα πούμε και στα άρθρα- αντιμετώπιση και των εκπαιδευτικών που έχουν την 24μηνη, 30μηνη εμπειρία και οι πολύτεκνοι, που εδώ στους πίνακες και για όλους θα υπάρχει μεταβατική περίοδος. Μπορούμε, όμως, Βουλή να βάλουμε ένα στόχο; Ως έλληνες βουλευτές να πούμε ότι θα υπάρχει ένας τρόπος πρόσληψης, θα υπάρχει ένας κανόνας, θα υπάρχουν συγκεκριμένα προσόντα, γιατί μας ενδιαφέρει πως προσδιορίζουμε τον εκπαιδευτικό που μπαίνει στην τάξη. Ο δόκιμος εκπαιδευτικός. Έχω παρουσιάσει δεκατρία συστήματα, τα πρώτα στον ΟΟΣΑ. Δεν υπάρχει άλλη χώρα που να μην έχει περίοδο δόκιμου εκπαιδευτικού; Θα το εφαρμόσουμε και θα σας απαντήσω και για το θέμα του μέντορα. Δεν είναι πολύ αναλυτικός ο νόμος σε αυτό το σημείο. Είναι πολύ συνειδητό, γιατί στην εκπαίδευση δεν είναι μια διαδικασία στρατιωτική. Θα πρέπει να δοκιμάσουμε πολλά μοντέλα μέντορα.

Και άκουσα στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή πάρα πολύ ενδιαφέρουσες ιδέες. Ο μέντορας μπορεί να υποστηρίζει, αλλά να μην κρίνει στο τέλος, να κρίνονται μέντορας και εκπαιδευτικός ως ομάδα, να δοκιμάσουμε 6 ή 7 μοντέλα. Είναι πράγματα τα οποία θα τα κάνουμε πρώτη φορά.

Η σχέση με το σχολείο. Παραμονή τρία χρόνια στο χώρο διορισμού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα από τα θέματα τα οποία έχουν ξεσηκώσει θύελλα. Πραγματικά τα άκουσα μόνο από τον κύριο Αυγενάκη. Υπάρχει βουλευτής που διαφωνεί ότι πρέπει όταν διορίζεται ο εκπαιδευτικός να μένει στο σχολείο του τρία χρόνια; Είναι δυνατόν από την πρώτη μέρα που μπαίνει ένας εκπαιδευτικός να φεύγει με αποσπάσεις και μεταθέσεις; Στο τρίτο χρόνο θα δίνονται ιδιαίτερα μόρια. Και αυτό είναι μία σοβαρή πρόταση την οποία δεχθήκαμε από την ΔΟΕ.

Υπάρχουν πολλά ζητήματα, παραδείγματος χάριν, υπεραριθμία στα σχολεία. Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη χώρα που έχει το θεσμό σε ένα σχολείο να υπάρχουν υπεράριθμοι εκπαιδευτικοί. Φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει κανείς που να συμφωνεί με αυτό. Δεν θα υπάρχουν υπεραριθμίες, όπου υπάρχουν υπεράριθμοι εκπαιδευτικοί θα μετακινούνται με βάση τις ανάγκες της εκπαίδευσης. Άκουσα και πάλι από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι είναι εξωφρενικό να θέλουμε να διορίσουμε με βάση τις ανάγκες της εκπαίδευσης. Αλλά με βάση τι θα διορίζουμε; Δεν θα πρέπει να ξέρουμε πόσες ειδικότητες θέλουμε; Σε ποιες περιοχές; Πόσα σχολεία έχουν ανάγκη;

Λοιπόν, από το Σεπτέμβριο παρουσιάζουμε την κάρτα του κάθε σχολείου -πόσοι υπηρετούν, πόσοι μαθητές, πόσες τάξεις, ποια η κίνηση του σχολείου, πώς λειτουργεί- ώστε να γνωρίζουμε την πραγματικότητα στην εκπαίδευση. Εργασιακές σχέσεις. Κανείς δεν είπε το εξής, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: σταματάει ο διαχωρισμός ωρομισθίου και αναπληρωτή. Θα έχουν ίδια δικαιώματα. Έξι ώρες, επτά ώρες! Θα έχει ίδια δικαιώματα ο ωρομίσθιος. Σταματάει αυτή η διάκριση που δεν έπαιρναν δώρα, που δεν είχαν επιδόματα, που δεν πληρώνονταν σε περίπτωση που το σχολείο σταματούσε για λόγους του σχολείου κι όχι από δική τους υπαιτιότητα. Σταματάει αυτή η δουλεία και η ομηρία της λογικής του ωρομισθίου. Και θα προσπαθήσουμε -θα είναι η πρώτη χρονιά- να μειώσουμε στο ελάχιστο τους ανθρώπους που κάνουν τρεις και τέσσερις ώρες. Ξέρετε ότι έχουμε πάνω από δέκα χιλιάδες ωρομισθίους, στους οποίους οι διευθυντές εκπαίδευσης έσπαγαν για να παίρνει ο καθένας από τρεις ώρες και να μπαίνουν μέσα στους πίνακες; Αυτά δεν βρέθηκε κανένας τόσα χρόνια να τα καταγγείλει; Να μπαίνει σε ένα σχολείο για ένα μάθημα ένας με τρεις ώρες κι ένας με τέσσερις ώρες, να διαλύεται τοπ σχολείο για να μπαίνουν σε πίνακες;

Όσον αφορά το θέμα των μεταθέσεων και των αποσπάσεων, επειδή κι εδώ ειπώθηκαν πολλά. Το Υπουργείο Παιδείας λειτουργεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια με αποσπασμένους εκπαιδευτικούς γιατί δεν έγιναν προσλήψεις διοικητικών υπαλλήλων. Έχει, λοιπόν, ένα πολύ σημαντικό ποσοστό, 60%, το οποίο είναι υπάλληλοι εκπαιδευτικοί αποσπασμένοι. Το ίδιο συμβαίνει, βεβαίως και σε πάρα πολλούς φορείς του Υπουργείου, σε πανεπιστήμια, σε εθνικές σχολές. Είναι δεκαεννιά χιλιάδες οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί. Οι μισοί απ’ αυτούς είναι αποσπασμένοι σε διαφόρων ειδών σχολεία και οι άλλοι μισοί σε διοικητικές υπηρεσίες. Λοιπόν, καμία απόσπαση, αν δεν υπάρχει αναπλήρωση. Φέτος, ο στόχος είναι το 50% όλων της διοίκησης να επιστρέψει πίσω στις θέσεις τους, με στόχο σε μία τριετία να καταφέρουμε, εφόσον αντιμετωπίσουμε το θέμα των διοικητικών με μετατάξεις, να είναι όλοι οι εκπαιδευτικοί στα σχολεία τους.

Και τελειώνω με το θέμα της επιλογής, όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις. Μην μπερδεύετε και μη συγχέετε τη συνέντευξη για την πρόσληψη με την συνέντευξη για την επιλογή στελεχών. Δεν μπορείς να πας σε επιλογή διευθυντή ή σε επιλογή σχολικού συμβούλου χωρίς συνέντευξη . Από είκοσι μόρια έγινε δεκαπέντε. Η επιλογή των στελεχών της διοίκησης, ο πρόεδρος θα περνάει από την Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων –δεν ξέρω αν σας διέφυγε αυτό- και βεβαίως, θα μπορεί ο καθένας ηλεκτρονικά να ξέρει ακριβώς τα μόρια που έχει, όπως τα έχουμε προσδιορίσει και κάνοντας και αλλαγές, τις οποίες δεχθήκαμε μετά από τη συζήτηση στη Βουλή. Τέλος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το θέμα της αξιολόγησης είναι ένα θέμα που συζητείται και ξανασυζητείται, νομοθετείται, ξανανομοθετείται στη χώρα. Δεν υπάρχει περίοδος προσπάθειας αλλαγής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που να μην έχει μπει το θέμα της αξιολόγησης. Η ελληνική κοινωνία και το σύνολο των εκπαιδευτικών το αποδέχεται.
Η αξιολόγηση θα ξεκινήσει τον Σεπτέμβριο. Και έχουμε δεσμευθεί στη Βουλή -γιατί πρέπει να το παρουσιάσουμε σε ένα δίωρο, το πώς θα γίνει η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου σε πρώτη φάση- προγραμματισμός το Σεπτέμβριο με πέντε συγκεκριμένους στόχους, σε πέντε συγκεκριμένα επίπεδα. Αυτοί οι στόχοι θα κρίνονται από την ίδια την εκπαιδευτική κοινότητα, παρουσίαση του έργου και του προγραμματισμού στο τέλος της σχολικής περιόδου στη σχολική κοινότητα, δημοσίευσή του στο Διαδίκτυο, παρακολούθηση από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, παρέμβαση άμεση στα σχολεία που έχουν μεγάλη ανάγκη. Ακολουθεί, βεβαίως, και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μέσα στο πλαίσιο της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου, γιατί ο επιθεωρητισμός πέθανε και πουθενά δεν υπάρχει η λογική της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού, όπως ενός δημοσίου υπαλλήλου, ενός τραπεζικού υπαλλήλου, με μοντέλα που υπάρχουν σ’ όλες τις χώρες, αξιολόγηση των διευθυντικών στελεχών και πώς κάνουν τη δουλειά τους και βεβαίως, αξιολόγηση του σχολικού συμβούλου.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

σας διαβεβαιώνω ότι όλη αυτή η περίοδος ήταν πολύ δύσκολη, γιατί υπάρχουν δεκάδες στην κυριολεξία σύλλογοι ανθρώπων, οι οποίοι κινούνται γύρω από την εκπαίδευση με τα δικά τους θεμιτά συμφέροντα και με τις δικές τους προσδοκίες. Είμαστε, όμως, απολύτως αποφασισμένοι μέσα στη συνολικότερη κρίση και στο σχολείο και στην εκπαίδευση, θα πρέπει να αλλάξουμε τα δεδομένα. Το σύνθημα «πρώτα ο μαθητής» θα γίνει πράξη. Το σύνθημα και η βαθειά πεποίθηση ότι το σύνολο των εκπαιδευτικών της χώρας θέλουν να δουλέψουν και να παράγουν έργο για να υπηρετήσουν αυτήν την ιερή σχέση μαθητή-δασκάλου θα γίνει πράξη. Και θέλω να πιστεύω ότι απ’ όλες τις πτέρυγες της Βουλής υπάρχουν συνάδελφοι, οι οποίοι θα υποστηρίξουν και θα βοηθήσουν και στο Κοινοβούλιο και στις περιοχές τους.

Ευχαριστώ πολύ.

ΜΕΤΑΠΑΙΓΝΙΑ: εγκαταστάσεις και παιχνίδια διάχυτου υπολογισμού

ΜΕΤΑΠΑΙΓΝΙΑ:  εγκαταστάσεις και παιχνίδια διάχυτου υπολογισμού

Ελάτε να παίξετε στο Θέατρο Λιθογραφείον,

17-19 Μαίου 2010, Μαιζώνος 172Β, Πάτρα. Ώρες: 8-10μμ. http://finn.cti.gr/

Το Ερευνητικό-Ακαδημαικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών (ΕΑΙΤΥ)

και η Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (ΕΑΠ) διοργανώνουν το αλληλεπιδραστικό δρώμενο ΜΕΤΑΠΑΙΓΝΙΑ, από τη

Δευτέρα 17 ως και την Τετάρτη 19 Μαΐου 2010, στο Θέατρο ΛΙΘΟΓΡΑΦΕΙΟΝ (Μαιζώνος 172Β). Πρόκειται για μία έκθεση στην οποία το κοινό συμμετέχει ενεργά σε δυναμικά παιχνίδια διάχυτου υπολογισμού στο χώρο του θεάτρου ΛΙΘΟΓΡΑΦΕΙΟΝ.

Παιδιά από 5 έως 95 ετών, μόνοι τους, ή ακόμα καλύτερα σε ομάδες, θα παίξουν με αλληλεπιδραστικά παιχνίδια και προβολές. Θα έρθουν έτσι σε επαφή με τις πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις μέσα σε ένα πλαίσιο έντονα αλληλεπιδραστικό, όπου το παιχνίδι συναντά την επιστήμη υπολογιστών ενώ δέχεται επιρροές και από το χώρο των τεχνών.

Η ομάδα αποτελείται από τους Ι. Χατζηγιαννάκη, Π. Κόκκινο, Γ. Μυλωνά, Ε. Μαυρομμάτη,  Ο. Ακριβόπουλο, Μ. Λογαρά, Ν. Βασιλάκη, ενώ με συμβουλές για την μουσική των παιχνιδιών συνέβαλε η μουσικολόγος Γεωργία Παρπαρούση. Την σχεδίαση της ταυτότητας και του επικοινωνιακού υλικού επιμελήθηκαν φοιτητές της Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών του ΕΑΠ, των οποίων επιλεγμένα έργα θα παρουσιαστούν παράλληλα στο πλαίσιο της έκθεσης. Το επικοινωνιακό υλικό σχεδιάστηκε από τον φοιτητή Θέμη Σωτηρόπουλο.

Τα αλληλεπιδραστικά παιχνίδια στο χώρο (ubiquitous games) και οι αλληλεπιδραστικές εγκαταστάσεις (με ήχο/προβολές) βασίζονται πάνω στην τεχνολογική πλατφόρμα FINN η οποία αποτελεί συντομογραφία των λέξεων FUN IN NUMBERS, υποδηλώνοντας πως τα παιχνίδια γίνονται πιο διασκεδαστικά όταν παίζονται από πολλούς!

Τα ΜΕΤΑΠΑΙΓΝΙΑ θα είναι ανοικτά για το κοινό από τις 8μμ-10μμ (ελεύθερη είσοδος). Περισσότερες πληροφορίες στο http://finn.cti.gr/.

Χορηγοί του τριημέρου είναι οι εκδόσεις ΤΟ ΔΟΝΤΙ και η οινοποιία Παρπαρούση.

METAPAIGNIA: ubiquitous computing game installations

Come to play at the Lithografeion Theatre,
17-19^th May 2010, Maizonos 172B, Patras, Greece. Hours: 8pm-10pm. http://finn.cti.gr/

The Research Academic Computer Technology Institute (RACTI)
and the School of Applied Arts of the Hellenic Open University (HOU) are organizing the playful event METAPAIGNIA from
Monday the 17th till Wednesday, 19^th of May 2010, at the Lithographeion Theater (Maizonos 172B). In this exhibition the public actively participates in dynamic ubiquitous games that take place in the Lithographeion theater.

Children from five to ninety-five years old, either on their own or even better in teams, shall play with interactive games and projections. Their playing acts are enabled by recent technological developments and a highly interactive environment, whereby computer science merges with influences from the arts.

The team is: I. Chatzigiannakis, P. Kokkinos, G. Mylonas, I. Mavrommati, O. Akrivopoulos M. Logaras, N. Vasilakis. Consulting on sounds was assisted by the musicologist Parparoussi Georgia. The visual identity of the event was created by students of the School of Applied Arts, HOU, whose selected works will be presented in parallel with the event. The communication material was developed by the HOU student Themis Sotiropoulos.

The ubiquitous games and interactive audiovisual installations are based on the FINN technological platform; the four letter abbreviation “FINN” stands for FUN IN NUMBERS, a term that suggests that the games are becoming increasingly more fun when played by many!

The METAPAIGNIA event will be open to the public from 8pm-10pm (entrance free). More information on http://finn.cti.gr/.

Sponsors of the three day event are: editions TO DONTI and Parparoussis winery.

Ελάτε στην πρεμιέρα του Visual Studio 2010